«ΛΑΠΩΝΙΑ | ΚΡΙΤΙΚΗ
- Ημερομηνία: Πέμπτη, 12/03/2026 10:31
Με φόντο το χιονισμένο τοπίο της Λαπωνίας, εκεί όπου σύμφωνα με τον μύθο ζει ο Άγιος Βασίλης, το έργο των Marc Angelet και Cristina Clemente, ξεκινά με μια οικογενειακή συνάντηση που υποτίθεται ότι θα είναι γιορτινή. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από δύο παντρεμένα ζευγάρια που συναντιούνται για να περάσουν μαζί τις χριστουγεννιάτικες γιορτές. Το ένα ζευγάρι, ο Όλαβι και η Νίκη, ζει μόνιμα στη Φινλανδία, ενώ το άλλο, η Ελένη και ο Μάκης έρχεται από την Ελλάδα για να τους επισκεφτεί.
Η εορταστική ατμόσφαιρα, όμως, σύντομα διαταράσσεται όταν προκύπτει μια απρόσμενη διαφωνία μεταξύ των ενηλίκων. Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι γονείς που πιστεύουν ότι η αλήθεια πρέπει να λέγεται πάντα στα παιδιά. Από την άλλη, εκείνοι που θεωρούν ότι ο μύθος του Άγιου Βασίλη είναι μέρος της παιδικής φαντασίας και δεν πρέπει να καταστραφεί. Από αυτό το φαινομενικά αθώο θέμα ξεκινά μια αλυσιδωτή διένεξη, που εξελίσσεται σε σύγκρουση αξιών, μυστικών και οικογενειακών εντάσεων. Σταδιακά αποκαλύπτονται κρυμμένα προβλήματα, προσωπικές απογοητεύσεις, απωθημένα και διαφορετικές κοσμοθεωρίες.
Είναι πάντα σωστό να λέμε την αλήθεια; Μήπως ορισμένες αυταπάτες είναι απαραίτητες για να διατηρηθεί η μαγεία της ζωής;
Το έργο ξεκινά ως μια ανάλαφρη οικογενειακή κωμωδία, αλλά σταδιακά αποκτά μεγαλύτερο δραματικό βάθος. Οι συγγραφείς, με έναυσμα τον μύθο του Άγιου Βασίλη, αναδεικνύουν βαθύτερα θέματα όπως η υποκρισία των ενηλίκων, η σύγκρουση αλήθειας και ψέματος, η γονεϊκότητα, η προστασία της παιδικής αθωότητας, η ανάγκη των ανθρώπων για φαντασία, οι προσωπικές επιλογές ζωής, οι πολιτισμικές διαφορές, οι εύθραυστες ισορροπίες μέσα στην οικογένεια.
Η επιλογή της Λαπωνίας δεν είναι τυχαία. Ο τόπος που συνδέεται με τη μαγεία των Χριστουγέννων γίνεται το σκηνικό όπου αποκαλύπτονται τα ψέματα και οι αντιφάσεις των ενηλίκων. Με αυτόν τον τρόπο, το έργο δημιουργεί μια ειρωνική αντιπαράθεση ανάμεσα στο παραμυθένιο τοπίο, όπου υποτίθεται ότι όλα είναι αθώα, και την πραγματικότητα των ανθρώπινων σχέσεων.
Η δύναμη της παράστασης βρίσκεται κυρίως στο κείμενο. Η μετάφραση και η διασκευή ανήκει στην Μαρία Χατζηεμμανουήλ, η οποία ευφυώς το προσαρμόζει στα ελληνικά δεδομένα. Οι διάλογοι είναι στακάτοι, καυστικοί και συχνά χιουμοριστικοί. Μέσα από συνεχείς ανατροπές, το έργο ξεγυμνώνει τους χαρακτήρες και δείχνει ότι πολλές φορές οι ενήλικες που απαιτούν ειλικρίνεια από τα παιδιά είναι οι ίδιοι που ζουν μέσα σε μικρά ή μεγάλα ψέματα. Ο Όλαβι, η Νίκη, ο Μάκης και η Ελένη εκπροσωπούν διαφορετικές στάσεις ζωής και η σύγκρουση αυτών των ποικιλόμορφων απόψεων πυροδοτεί τόσο τις κωμικές στιγμές όσο και τις πιο ουσιαστικές δραματικές κορυφώσεις.
Σκηνοθετικά, ο Νικορέστης Χανιωτάκης στήνει μια παράσταση σύγχρονη και απολαυστική με γοργούς ρυθμούς, χιούμορ, γέλιο αλλά και προβληματισμό. Το γεγονός ότι τα δύο παιδάκια δεν εμφανίζονται ποτέ στη σκηνή, παρά μόνο ακούγονται φωνούλες και κλάματα, φουντώνει περισσότερο τα αίματα. Στην επιτυχία της συνθήκης συμβάλλουν, αναμφίβολα, οι τέσσερις ηθοποιοί κατά το δοκούν. Διαθέτουν χημεία και σκηνική αυτοτέλεια. Οι μεταξύ τους συγκρούσεις εξελίσσονται με φυσικότητα.
Έτσι, απολαύσαμε τον πολύ καλό Μελέτη Ηλία στον ρόλο του Φιλανδού ορθολογιστή και συχνά ειρωνικού «Όλαβι», την πρακτική σύζυγό του «Νίκη» της Βίβιαν Κοντομάρη, τον φαινομενικά συμβιβασμένο «Μάκη» του Σπύρου Τσεκούρα, ο οποίος υποτάσσεται στα θέλω της υπερπροστατευτικής «Ελένης», που υποδύεται με εξωστρέφεια η Βάσω Λασκαράκη.
Το ωραίο σκηνικό της Αγγελίνας Παπαχατζάκη και τα ενδεικτικά κοστούμια της Ιωάννας Καλαβρού ανταποκρίνονται στο άρτιο αποτέλεσμα.
«ΛΑΠΩΝΙΑ», μια καλοφτιαγμένη σύγχρονη θεατρική κωμωδία, που δεν περιορίζεται μόνο στο γέλιο, αλλά δημιουργεί χαραμάδες για τις μικρές «αυταπάτες» που όλοι χρειαζόμαστε στη ζωή μας.