«ΚΑΘΕ ΤΡΙΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΡΙ» | ΚΡΙΤΙΚΗ

«ΚΑΘΕ ΤΡΙΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΡΙ» | ΚΡΙΤΙΚΗ


4.0/5 rating 1 vote

Το «Κάθε Τρίτη με τον Μόρι» (Tuesdays with Morrie), του Mitch Albom, στο Θέατρο Ιλίσια, είναι μια παράσταση που σε καλεί να επαναπροσδιορίσεις τις προτεραιότητές σου. Μέσα από τις καλές ερμηνείες των Γρηγόρη Βαλτινό και Γιάννη Σαρακατσάνη, το έργο αποκτά βαθιά συναισθηματική και φιλοσοφική διάσταση.
Πρόκειται για μία φέτα ζωής, που εξετάζει τη δύναμη της ανθρώπινης επαφής, την ουσία της ζωής και τη συμφιλίωση με τον θάνατο.
Η δραματουργική δομή του έργου βασίζεται στη διαλογική ανάπτυξη της σχέσης μεταξύ δύο προσώπων: ενός πανεπιστημιακού καθηγητή κοινωνιολογίας, που βρίσκεται αντιμέτωπος με την εκφυλιστική νόσο Amyotrophic Lateral Sclerosis και ενός πρώην μαθητή του, ο οποίος επανέρχεται στη ζωή του, σε μια περίοδο κρίσιμης αναθεώρησης αξιών. Οι εβδομαδιαίες συναντήσεις τους συγκροτούν έναν κύκλο «μαθημάτων», τα οποία υπερβαίνουν το ακαδημαϊκό πλαίσιο και μετατρέπονται σε υπαρξιακό διάλογο περί ζωής, θανάτου και ανθρώπινης σχέσης. Κάθε Τρίτη μετατρέπεται σε ένα πολύτιμο μάθημα ζωής, γεμάτο αλήθεια, συγκίνηση και σοφία.
Η σκηνοθεσία του Γρηγόρη Βαλτινού κινείται σε ένα απολύτως ρεαλιστικό και παραδοσιακό πλαίσιο. Χωρίς σκηνικές ακροβασίες ή ιδιαίτερες ευρηματικές παρεμβάσεις, αφήνει το βάρος να πέσει στους ηθοποιούς και στο ίδιο το κείμενο. Το αποτέλεσμα είναι καθαρό, ευανάγνωστο, αλλά και προβλέψιμο.
Ερμηνευτικά, ο ίδιος ενσαρκώνει τον «Μόρι» γεμάτο ζεστασιά, χιούμορ και σοφία, αποδίδοντας τη σωματική φθορά, τη διανοητική διαύγεια και τη συναισθηματική γενναιοδωρία χωρίς υπερβολές. Δημιουργεί άμεση συναισθηματική σύνδεση με το κοινό.
Από την άλλη πλευρά, ο Γιάννης Σαρακατσάνης διαγράφει πειστικά τη μεταστροφή του «Μιτς» από έναν αποστασιοποιημένο αθλητικογράφο σε έναν πιο ευάλωτο χαρακτήρα, επαναπροσδιορίζοντας τις αξιακές του προτεραιότητες.
Το σκηνικό του Γιάννη Μουρίκη αναπαριστά τον προσωπικό χώρο του Μόρι, ως χώρος εξομολογήσεων. Αντίστοιχα, οι ζεστοί φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα ενισχύουν τη συναισθηματική ένταση. Η μουσική του Georges Katris υπογραμμίζει τα τεκταινόμενα.
Συνολικά, το «Κάθε Τρίτη με τον Μόρι» είναι μια αξιοπρεπής παραγωγή, που επιλέγει συνειδητά την ασφάλεια μιας δοκιμασμένης συνταγής, επενδύοντας στη συγκίνηση του ευρύ κοινού και το πετυχαίνει. Μία παράσταση για τη ζωή, την αγάπη και όσα πραγματικά αξίζουν.
«Αναμεσα σε μία αγκαλιά και κάτι άλλο, να επιλέγεις πάντα την αγκαλιά».


Αφήστε σχόλιο

Παρακαλούμε συνδεθείτε για να αφήσετε σχόλιο.