«ΠΙΤΣΙΜΠΟΥΡΓΚΟ» | ΚΡΙΤΙΚΗ
- Ημερομηνία: Παρασκευή, 09/01/2026 21:17
Πιτσιμπούργκο 1913. Χίος 1913. Δημοσθένης και Ελέγκω. Επιστολές που ταξιδεύουν στα κύματα. Ένα εισιτήριο απόσταση. Ένα εισιτήριο επιθυμία. Τόσο κοντά, μα τόσο μακριά.
Η Σώτη Τριανταφύλλου έχει γράψει μία τρυφερή ιστορία αγάπης, με αφορμή το μεταναστευτικό κύμα. Το «Πιτσιμπούργκο» ξετυλίγεται μέσα από την ανταλλαγή επιστολών μεταξύ δύο νιόπαντρων συζύγων, του Δημοσθένη και της Ελέγκως.Τι κι αν δεν ξέρουν οι ίδιοι να γράφουν; Τα γράμματά τους ταξιδεύουν από το μακρινό Πίτσμπουργκ της Αμερικής μέχρι την ακριτική Χίο της Ελλάδας. Μέσα από την αλληλογραφία τους περιγράφονται λαογραφικά, τοπικά, ιστορικά, εθιμικά στοιχεία και των δύο περιοχών, αλλά και η διπλή αγωνία των ανθρώπων εδώ και εκεί, αυτών που μένουν και εκείνων που φεύγουν. Η νέα αρχή, οι δυσκολίες, οι ελπίδες, τα όνειρα, οι απογοητεύσεις, οι ανησυχίες για το εάν αυτό ήταν η μόνη λύση και ο αγώνας για μια καλύτερη ζωή, ξετυλίγονται με την τοπική ντοπιολαλιά τόσο γλυκά και τόσο αθώα.
Ο Δημοσθένης αναγκάζεται να μεταναστεύσει στο Πίτσμπουργκ των Η.Π.Α. για μία καλύτερη ζωή. Εργάζεται σκληρά στα χαλυβουργεία της περιοχής, τα λεγόμενα «στίλια», για να εξασφαλίσει το πολυπόθητο εισιτήριο για την γυναίκα του. Η Ελέγκω μένει πίσω στο νησί, μόνη, και περιμένει καρτερικά την πρόσκληση, ώστε ν' ανταμώσουν ξανά. Για κακή του τύχη, εκείνος χάνει ένα αξιοσέβαστο ποσό στα χαρτιά κι έτσι το ταξίδι της Ελέγκως αναβάλλεται μέχρι να ξαναμαζέψει τα απαιτούμενα χρήματα για τα ναύλα. Αυτή η επιβράδυνση των εξελίξεων, όμως, συμπίπτει με τον ξεριζωμό των Μικρασιατών στην Χίο. Στην περιοχή πέφτει επιδημία πανώλης και η Ελέγκω πεθαίνει, πριν προλάβει να ταξιδέψει για να συναντήσει τον αγαπημένο της σύζυγο.
Μία παράσταση με άρωμα Ελλάδας. Με χαρά και απόγνωση, όλα κυλούν αρμονικά, όπου τίποτα δεν περισσεύει και τίποτα δεν κραυγάζει. Η Αρκαδία Ψάλτη επιλέγει μία καθάρια, χαμηλόφωνη, λιτή αφηγηματική σκηνοθετική γραμμή με έμφαση στον λόγο και την εσωτερικότητα. Με τα σωστά κοστούμια, την ωραία μουσική και τα λιγοστά props μεταφερόμαστε στην εποχή του τότε.
Στην Τζωρτζίνα Λιώση («Ελέγκω») και τον Σταμάτη Μπάκνη («Δημοσθένης») διακρίνουμε την καθαρότητα του βλέμματος και την αθωότητα της ψυχής, σε πείσμα των καιρών. Δύο νέοι ηθοποιοί που μας πείθουν για την δύναμη της ανιδιοτελούς αγάπης τους. Μιας αγάπης, αγνής, που μπορεί να νικήσει τα πάντα, αλλά ποιος έχει μείνει όρθιος με αποθέματα αισιοδοξίας, ώστε να αισθάνεται νικητής; Εξαιρετικό δίδυμο!
«Πιτσιμπούργκο», δύο μέρη της γης που ενώθηκαν υπό τη σκέπη μιας αληθινής αγάπης. Ενός γάμου που δοκιμάζεται από την ανασφάλεια της ύπαρξης. Η μετανάστευση επανέρχεται στο προσκήνιο ως περιπέτεια και ευκαιρία. Η ιστορία δυστυχώς επαναλαμβάνεται...
Μία παράσταση με ψυχή!